Een sprookje voor Sint Jan

De Zonnejaargroep

                                                                       

Toen onze kinderen nog heel jong waren probeerde ik voor de verschillende jaarfeesten een sprookje te vinden dat bij het feest paste. Ik trachtte de beelden ie door de evangelieteksten in mij opgeroepen werden, terug te vinden in bepaalde verhalen die ik aan de kinderen vertellen kon.

Zo koos ik eens het sprookje van Grimm: 'Het klosje, de schietspoel en de naald', toen ik iets zocht voor het Sint Jansfeest. Welke motieven vind je in dat verhaal, waardoor je kunt zeggen dat het past in die tijd, bij dat jaarfeest?

                                                    

  
 

Er rijdt een koningszoon door het land, op zoek naar een bruid. Zij moet tegelijk de armste èn de rijkste zijn.

Het rijke meisje bevindt zicht buiten haar huis 'voor de deur'.  Ze gaat op in de uiterlijke rijkdom om haar heen, zoals wij op kunnen gaan in de rijke bloei van de natuur omtrent Sint Jan.

Het arme meisje zit 'in haar kamer', in het binnenste van haar huis. We herkennen het motief van het terugtrekken in het eigen innerlijk, de inkeer. Het meisje werkt, ze spint. We spreken van 'gedachtenspinsels'. Het moeten wel goede gedachten zijn geweest, want er rustte zegen op haar werk.

De koningszoon kijkt 'door het venster waar de heldere zon doorscheen'. Het oog wordt wel genoemd: 'het venster van de ziel'.

Het meisje heeft hem gezien, en als hij verder rijdt neemt zij haar lot in handen: De drie werktuigen die haar ten dienste staan, doen denken aan de drie schikgodinnen die het menselijk lot besturen.

Het klosje voert de gouden draad van haar gedachten tot aan de koningszoon.

De schietspoel weeft een tapijt voor zijn voeten, waarop de natuur in volle bloei staat: rozen en lelies, de bloemen van de maand juni, en tussen groene ranken hazen en konijntjes, herten en reeën, en bonte vogels. Een waarlijk zomers tafereel!

De naald tenslotte versiert haar kamertje met de mooiste stoffen, een prachtig beeld van innerlijke rijkdom.

Aan het meisje zelf verandert uiterlijk niets, behalve dat zij 'als een roos in het struikgewas' staat te blozen van zonnewarme liefde.

De witte veren op de hoed van de koningszoon (het gebied van de geest) duiden erop dat zijn gedachten zuiver en waarachtig zijn.

De vereniging van deze twee: warm van hart en rein van geest - is dat niet het ideaal waar ieder christenmens naar streeft?

                             

uit het boekje Sint Jan

pagina afdrukkenShare on FacebookShare on HyvesShare on TwitterShare on LinkedInTell a friend

AntroVista